Κρίσεις πανικού, Ένας οδηγός επιβίωσης – ΄Β Μέρος

8,00

Ένα παιδί υπεύθυνο, που έκανε πάντα το ‘’σωστό’’! Οι γονείς περήφανοι, με καμάρι πάντα έλεγαν: «Δεν έχεις ανάγκη εσύ θα τα καταφέρεις». Το ίδιο οι δάσκαλοι και οι καθηγητές. Ένα παιδί που όλοι ήξεραν ή μάλλον όλοι περίμεναν ότι θα πετύχει.

Έτσι, λοιπόν, με τις προσδοκίες όλων να το κινητοποιούν ωρίμασε γρήγορα και απέκτησε την ανάγκη του ελέγχου και της αναγνώρισης των άλλων! Έκανε ό,τι μπορούσε κι ό,τι δεν μπορούσε για να το αγαπούν και να το θέλουν κοντά τους. Τα χρόνια περνούσαν, οι υποχρεώσεις μεγάλωναν, η καθημερινότητα είχε απαιτήσεις και το παιδί που είχε πια μεγαλώσει ήταν τέλειο για όλους, έκανε πάντα ό,τι περίμεναν οι άλλοι κι έτσι ένιωθε χρήσιμο κι αγαπητό. Πάντα πετύχαινε κάθε στόχο και οι άλλοι πίστευαν όλο και πιο πολύ ότι μπορεί τα πάντα και ζητούσαν όλο και περισσότερα!

Ήρθε όμως και η στιγμή της ‘’αποτυχίας’’, μια κατάσταση τόσο άγνωστη και ανυπόφορη! Τι γίνεται τώρα; Τι θα πουν οι άλλοι; Χιλιάδες αναπάντητα ερωτήματα και μέσα σ αυτά ήρθε εκείνος! Το όνομα του «Πανικός.

Κατηγορία: